ایران ترجمه - مرور ژورنال های تربیت بدنی - ورزش - 2
به سایت ایران ترجمه خوش آمدید . Welcome To Irantarjome    يكشنبه 29 مرداد 1396

منوی کاربری

:نام کاربری
:کلمه عبور


عضویت

گروه مقالات

بازکردن | بستن

کاربران آنلاین

کاربران مهمان : 137
کاربر تعداد بازدید

آمار سایت

جزئیات مقاله

تعداد بازدید این مقاله : 399


تاریخ انتشار مقاله : 1395 - 12 - 25

مدیر گروه / مترجم : گروه تحقیق و پژوهش
کدترجمه: KNO-8-2   رایگان
گروه: تحقیقات علمی->ورزش - تربیت بدنی
نام فارسی: مرور ژورنال های تربیت بدنی - ورزش - 2
نام انگلیسی: Sport Journals Review - 2
تعداد صفحات فارسی: تعداد صفحات انگلیسی:
قیمت: ريال سال: انتشارات:
مرجع فارسی:
مرجع انگلیسی:
دسته بندی: مقاله كامل توضیحات:
وب سایت: کشور:
کلمات کلیدی: :

شرح مقاله:

 

منبع: https://jsmed.ut.ac.ir/ 

نشریه طب ورزشی – دانشگاه تهران

 

 

تأثیر یک برنامة 10 هفته ای تمرینات اصلاحی منتخب بر ناهنجاری کایفوز وضعیتی

مقاله 1، دوره 5، شماره 1، بهار و تابستان 1392، صفحه 5-22  

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

فواد صیدی  1 ؛ رضا رجبی2 ؛ اسماعیل ابراهیمی3 ؛ محمدحسین علیزاده2 ؛ حسن دانشمندی4

1استادیار دانشگاه تهران

2دانشیار دانشگاه تهران

3استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران

4استادیار دانشگاه گیلان

چکیده

عارضة کایفوز، یکی از رایج ترین ناهنجاری های وضعیتی و از علل مهم تأثیرگذار بر پاتولوژی یک چهارم فوقانی بدن است که متخصصان اغلب با تجویز تمرینات اصلاحی رایج (براساس تئوری های کندال)، مبتلایان را مدیریت می کنند. با وجود این، شواهد علمی معتبر در زمینة میزان اثربخشی مطلوب این تمرینات، اندک است. هدف از این تحقیق، بررسی تأثیر یک برنامة 10 هفته ای تمرینات اصلاحی منتخب (رایج) بر ناهنجاری کایفوز وضعیتی بود. به این منظور، 20 فرد (10مرد و 10زن) دارای ناهنجاری کایفوز وضعیتی بزرگ تر از  42 درجه با میانگین سنی 55/1±93/20 سال، وزن 32/12±37/62 کیلوگرم و قد 72/10±62/170 سانتی متر به صورت هدفمند انتخاب شدند تا در برنامة تمرینات اصلاحی شرکت کنند. از خط کش منعطف برای اندازه گیری میزان زاویة کایفوز آزمودنی ها استفاده شد و میانگین آن در پیش آزمون و پس آزمون به ترتیب برابر با 67/2±27/46 و 06/2±14/42 به دست آمد. یافته های تحقیق با استفاده از روش های آمار توصیفی و مقایسه ای (آزمون آماری تی زوجی) تجزیه و تحلیل شد و نتایج نشان داد که با وجود کاهش معنادار میزان زاویة کایفوز آزمودنی ها پس از شرکت در برنامه تمرینات اصلاحی، این تمرینات از اثربخشی مورد انتظار برخوردار نیستند که به نظر می رسد این مسئله ناشی از تاکید بر تمرینات اصلاحی موضعی و عدم توجه به دیگر ناهنجاری های مرتبط با عارضة کایفوز است.

کلیدواژه ها

کایفوز سینه ای؛ تمرینات اصلاحی؛ ناهنجاری وضعیتی

 

 

مقایسۀ بروز الگوهای خطرزای آسیب رباط متقاطع قدامی (ACL) در پای برتر و غیربرتر حین حرکت برش به تفکیک جنس

مقاله 2، دوره 5، شماره 2، زمستان 1392، صفحه 23-37  

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

محمدرضا سیدی1 ؛ الهام شیرزاذ  2 ؛ سید حسین میرکریم پور1 ؛ ندا رضوانخواه گلسفیدی1

1دانشجوی دکتری دانشگاه تهران

2استادیار دانشگاه تهران

چکیده

تغییر جهت بدن در حرکات سریع ورزشی از منظر ایجاد خطر بروز آسیب همواره مورد توجه بوده و در این میان سازوکار‌های آسیب رباط متقاطع قدامی اهمیت ویژه‌ای داشته است. هدف از پژوهش حاضر مقایسۀ بروز الگوهای خطرزای آسیب رباط متقاطع قدامی در پای برتر و غیر‌برتر حین عمل برش و به تفکیک دختران و پسران بود. تعدادی از ورزشکاران ملی و باشگاهی رشتۀ اسکواش شامل 13 دختر (با میانگین سن6/6±04/23 سال، قد4/5±3/163 سانتی‌متر و وزن0/5±60/61 کیلوگرم) و 13 پسر (با میانگین سن1/4±7/24 سال، قد 8/5±9/179 سانتی‌متر و وزن8/7±8/78 کیلوگرم) در تحقیق حاضر شرکت کردند. به‌منظور اندازه‌گیری زوایای خم شدن زانو، خم شدن تنه، خم شدن جانبی تنه و والگوس زانو حین حرکت برش و در دو لحظۀ تماس اولیۀ پا با زمین و مرحلۀ میانی سکون، حرکت برش با پای برتر و غیر‌برتر بررسی شد. پس از نصب نشانگرها، حرکت برش با استفاده از دوربین‌های پرسرعت کاسیو مدل Exilim، با فرکانس300 هرتز ثبت شد و حرکات ثبت‌شده به‌وسیلۀ نرم‌افزار WinAnalyzeنسخۀ 1-4 3Dآنالیز شد. به‌منظور مقایسۀ زوایای به‌دست‌آمده از تحلیل حرکت در پای برتر و غیر‌برتر، از نرم‌افزار SPSS20 و آزمون آماری تی زوجی استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد زوایای مفصلی زانو و تنه حین حرکت برش در پای برتر و غیر‌برتر در دختران به‌طور معناداری تفاوت دارد که این تفاوت در پای برتر و غیر‌برتر پسران فقط در دو مؤلفۀ خم شدن زانو و تنه در لحظۀ تماس اولیه معنادار بود (05/0 ≤ P). این نتایج نشان داد که الگوهای خطرزای آسیب رباط متقاطع قدامی در حرکت برش با پای غیر‌برتر بیشتر بروز می‌کند و در نتیجه خطر بروز آسیب رباط متقاطع قدامی در حرکت برش با پای غیر‌برتر بیشتر از حرکت با پای برتر است.

کلیدواژه ها

آسیب ACL؛ حرکت برش؛ پای برتر؛ کینماتیک زانو؛ کینماتیک تنه

 

 


مقایسۀ تعادل ایستا و پویا در ورزشکاران رشته‌های مختلف

مقاله 1، دوره 2، شماره 2، زمستان 1389، صفحه 5-22  

نویسندگان

علی اصغر نورسته1 ؛ حمید محبی1 ؛ ساره شاه حیدری2

1دانشگاه گیلان . تربیت بدنی

2گیلان. تربیت بدنی

چکیده

تعادل از اجزای کلیدی مهارت‌های حرکتی برای حفظ پاسچر و اجرای مهارت‌های ورزشی پیچیده است. هدف از تحقیق حاضر، مقایس? تعادل ایستا، پویا در ورزشکاران چهار رشت? ورزشی شامل ژیمناستیک، فوتبال، بسکتبال و شنا و یک گروه افراد غیرورزشکار بود. 40 زن ورزشکار با 5 سال سابق? ورزشی (10 ژیمناستیک با میانگین سن 31/0± 50/14 سال، قد 75/7± 20/155 سانتی‌متر و وزن 91/3±70/49 کیلوگرم، 10 فوتبالیست با میانگین سن 47/1 ±80/22 سال، قد 12/5 ±60/160 سانتی‌متر، وزن 87/4 ±95/52 کیلوگرم، 10 بسکتبالیست با میانگین سن 7/10 ±60/21 سال، قد 75/6 5/165 سانتی‌متر و وزن 27/6±43/57 کیلوگرم و 10 شناگر با میانگین سن 63/1± 3/23 سال، قد 46/5 ±5/163 سانتی‌متر و وزن 42/4± 50/55 کیلوگرم) و 10 زن غیرورزشکار (با میانگین سن 94/0± 7/23 سال، قد 27/3± 4/161 سانتی‌متر و وزن 54/3± 6/54 کیلوگرم) در این تحقیق شرکت کردند. برای ارزیابی تعادل ایستا و پویا به‌ترتیب از آزمون‌های بس و ستاره استفاده شد. داده‌ها پس از بررسی توصیفی با استفاده از آزمون تحلیل واریانس (ANOVA) در سطح 05/0 ?P تجزیه و تحلیل آماری شدند. تحلیل داده‌ها نشان داد در آزمون تعادل ایستا، خطا به‌طور معنی‌داری در ژیمناست‌ها در مقایسه با افراد غیرورزشکار و شناگران و در 
فوتبالیست ها در مقایسه با شناگران کمتر است (05/0 P?) و در آزمون تعادل پویا طول رسش به طور معنی داری در ژیمناست ها در مقایسه با افراد غیرورزشکار و بسکتبالیست ها و در فوتبالیست ها در مقایسه با افراد غیرورزشکار بیشتر است (05/0 P?). نتایج تحقیق حاکی از آن بود که شناگران تعادل ایستای کمتر و بسکتبالیست‌ها تعادل پویای کمتری در مقایسه با دو گروه ورزشی دیگر دارند که ممکن است یک عامل پیش‌بین برای اسپرین‌های مچ پا در آینده باشد. بنابراین به مربیان و پزشکیاران ورزشی پیشنهاد می‌شود برنامه‌های غربالگری (screening) منظم را با استفاده از آزمون‌های تعادلی بس و ستاره انجام دهند و تعادل ورزشکاران را ارزیابی و افرادی را که به ضعف تعادل دچارند شناسایی کنند.

کلیدواژه ها

آسیب مچ پا؛ حس عمقی؛ کنترل پاسچر؛ ورزش های مختلف

 

 

تأثیر برنامة تمرین قدرتی و سرعتی با وزنه بر قدرت انقباض کانسنتریک یکطرفه، دوطرفه و نقصان دوطرفه در فلکشن آرنج

مقاله 2، دوره 5، شماره 1، بهار و تابستان 1392، صفحه 23-40  

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

حیدر صادقی  1 ؛ سیدابراهیم کاظمی2

1استاد دانشگاه تربیت معلم

2.کارشناس ارشد دانشگاه آزاد اسلامی (تهران)

چکیده

هنگام اعمال قدرت بیشینه، کل نیروهای اعمال شده از طریق عضلات مشابه به طور دوطرفه کمتر از کل نیروهای اعمال شده از طریق همان عضلات به طور یکطرفه است. این پدیده نقصان دوطرفه[1] نام دارد. هدف از این تحقیق، تعیین تأثیر برنامة تمرین قدرتی و سرعتی با وزنه بر قدرت انقباض کانسنتریک یکطرفه، دوطرفه و نقصان در فلکشن آرنج بود. 50 مرد غیرورزشکار با میانگین سنی 1/91 ±21/57 ، وزن 14/31 ±72/22 کیلوگرم و قد 3/31 ±175/61 سانتی متر به طور داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. این آزمودنی ها به طور تصادفی در یک گروه کنترل (10 نفری) و در یکی از چهار گروه تمرین با وزنه (10 نفری) قرار گرفتند که تمرین جلو بازو را به صورت 1) قدرتی یکطرفه، 2) قدرتی دوطرفه، 3) سرعتی یکطرفه یا 4) سرعتی دوطرفه انجام دادند. دو تمرین در هفته به مدت هشت هفته انجام گرفت. گروه قدرتی با شدت 80 تا 100 درصد یک تکرار بیشینه در سه نوبت 1 تا  تکراری و گروه سرعتی با شدت 50 تا 80 درصد یک تکرار بیشینه در چهار نوبت 10 تکراری تمرین کردند. گروه کنترل بدون تمرین در جلسات شرکت کردند. قبل و پس از اعمال برنامه های تمرینی، از گروه ها آزمون های قدرت کانسنتریک بیشینة فلکشن آرنج راست (RL1RM)[2] ، آرنج چپ (LL1RM)[3] و جفت آرنج (BL1RM)[4] گرفته شد. تجزیه و تحلیل یافته ها با استفاده از آمار استنباطی MANOVA و آزمون تعقیبی LSD در سطح معناداری 05/0P< نشان داد که بین تمرین قدرتی دوطرفه و یکطرفه، همچنین بین تمرین سرعتی دوطرفه و یکطرفه در متغیرهای قدرت عضلات فلکسور آرنج راست، چپ و جفت تفاوت معناداری وجود ندارد. دو گروه تمرین قدرتی در مقایسه با دو گروه تمرین سرعتی و هر چهار گروه تجربی نیز در مقایسه با گروه کنترل عملکرد بهتری داشتند. گروه های تمرینات دوطرفه در مقایسه با گروه های تمرینات یکطرفه و کنترل در تسهیل نقصان دوطرفه فلکشن آرنج عملکرد بهتری داشتند. بنابراین، برای جبران نقصان دوطرفه در ورزش هایی که با دو دست انجام 
می گیرد، اجرای تمرینات قدرتی و سرعتی با وزنه به صورت دوطرفه توصیه می شود.

کلیدواژه ها

تمرین با وزنه؛ قدرت ا نقباض کانسنتریک یکطرفه؛ قدرت انقباض کانسنتریک دوطرفه؛ نقصان دو طرفه

 

 

اثر 8 هفته برنامۀ تمرینی ثبات مرکزی بر تعادل دانش آموزان معلول شنوایی

مقاله 5، دوره 3، شماره 2، پاییز و زمستان 1390، صفحه 67-83  

نویسندگان

امین فرزانه حصاری1 ؛ حسن دانشمندی2 ؛ سولماز مهدوی3

1کارشناس ارشد دانشگاه گیلان

2استادیار دانشگاه گیلان

3کارشناس ارشد دانشگاه اراک

چکیده

هدف این پژوهش بررسی اثر یک دوره برنام? تمرینی ثبات مرکزی بر تعادل دانش آموزان معلول شنوایی بود. 27 نفر از دانش آموزان ناشنوای پسر (میانگین س 03/1 ± 47/17 سال، قد 05/5 ± 5/170 سانتی متر و وزن 21/6 ± 25/60 کیلوگرم) به طور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (14 نفر) و کنترل (13 نفر) تقسیم شدند. تعادل ایستا با استفاده از آزمون ارزیابی خطاهای تعادل (BESS) و تعادل پویا با استفاده از آزمون تعادلی ستاره ای (SEBT) اندازه گیری شد. گروه تجربی یک دوره برنام? تمرینی ثبات مرکزی را به مدت 8 هفته و 3 بار در هفته انجام دادند. از آزمون های آماری مستقل و همبسته به منظور تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که افزایش معناداری در تعادل ایستا و پویا به دنبال 8 هفته تمرین در گروه تجربی وجود داشت (05/0 ? P). همچنین نشان داد که در چهار جهت داخلی، خلفی، خلفی داخلی و خلفی خارجی در گروه تجربی تفاوت معنی دار وجود دارد (05/0 ?P). باتوجه به یافته های این تحقیق می توان چنین جمع بندی نمود که به طور کلی تمرینات ثبات مرکزی می تواند تعادل ایستا و پویا را در معلولین شنوایی بهبود بخشد و می توان از آن در کنار برنامه های تمرینی دیگر استفاده کرد.

کلیدواژه ها

تعادل ایستا؛ تعادل پویا؛ ثبات مرکزی؛ معلول شنوایی

 

 


تأثیر برنامۀ جامع گرم کردن فیفا +11 بر عملکرد و آمادگی جسمانی بازیکنان نوجوان مرد فوتبال ایران

مقاله 1، دوره 8، شماره 1، بهار و تابستان 1395، صفحه 1-22  

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

مصطفی زارعی  1 ؛ محمدحسین علیزاده2 ؛ نادر رهنما3 ؛ توحید سیف برقی4

1استادیار گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ علوم ورزشی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2دانشیار گروه طب ورزش دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران

3استاد گروه طب ورزش دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

4استادیار مرکز پزشکی ورزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

چکیده

مطالعات نشان داده‌اند برنامۀ فیفا +11 به‌طور شایان ‌توجهی آسیب‌های ورزشی بازیکنان فوتبال را کاهش می‌دهد، اما اطلاعات محدودی در مورد تأثیر این برنامه بر آمادگی جسمانی بازیکنان فوتبال وجود دارد. بنابراین هدف این کارآزمایی بالینی، بررسی اثر برنامۀ +11 بر عملکرد و آمادگی جسمانی فوتبالیست‌های نوجوان بود. 82 بازیکن 14تا 16 ساله از چهار باشگاه در این مطالعه شرکت کردند. تیم‌ها به‌صورت تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 30 هفته برنامۀ جامع گرم کردن فیفا +11 را انجام دادند. عملکرد بازیکنان، به‌وسیلۀ یک مجموعه آزمون اندازه‌گیری شد. بازیکنان هر دو گروه، یک هفته پیش از شروع فصل و یک هفته پس از پایان فصل مسابقات (به فاصلۀ 30 هفته) آزمون شدند. از آزمون آماری تحلیل واریانس اندازه‌های تکراری 2×2 برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل آماری نشان داد که تعامل معنا‌داری زمان × گروه در آزمون‌های پرش عمودی سارجنت و پرش تواتری بوسکو وجود دارد و بازیکنان گروه تجربی پیشرفت بیشتری نسبت به بازیکنان گروه کنترل در این آزمون‌ها داشتند. اما تفاوت معنا‌داری در میزان اختلاف پیش‌آزمون و پس‌آزمون در آزمون‌های چابکی ایلینویز، سرعت 40 یارد، سرعت 20 یارد، یویو تناوبی ریکاوری سطح یک، انعطاف‌پذیری و دریبلینگ در بین گروه کنترل و گروه تجربی مشاهده نشد. نتایج این مطالعه نشان داد که برنامۀ تمرینی جامع گرم کردن فیفا +11 می‌تواند موجب افزایش پرش عمودی سارجنت و توان بی‌هوازی عضلات اندام تحتانی بازیکنان نوجوان فوتبال شود، اما بر فاکتورهای دیگر آمادگی جسمانی و عملکرد اثر ندارد.

کلیدواژه ها

برنامۀ +11؛ پیشگیری از آسیب؛ عملکرد؛ فوتبال؛ گرم کردن

 

 


تأثیر هشت هفته تمرینات منتخب بر قدرت آبداکتورهای ران و تعادل زنان سالمند سالم

مقاله 2، دوره 8، شماره 1، بهار و تابستان 1395، صفحه 23-33  

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

الهه نوروزی  1 ؛ رضا مهدوی‌نژاد2 ؛ کاظم نوروزی3

1کارشناس‌ارشد آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه بروجرد، بروجرد، ایران

2دانشیار آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3دانشجوی دکتری آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

چکیده

کاهش تعادل و کنترل پوسچرال در سالمندان سبب بروز عوارض ناگواری مانند زمین خوردن و شکستگی لگن می شود.
نظر به اهمیت تعادل و قدرت در سلامت سالمندان، هدف مطالعة حاضر" بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات منتخب بر
قدرت آبداکتورهای ران و تعادل زنان سالمند سالم" است. در تحقیق نیم هتجربی حاضر، 50 زن سالمند با میانگین سنی
152 سانتی متر، داوطلبانه شرکت کردند. تعادل ایستا و /45±2/ 60 کیلوگرم و قد 28 /93±6/ 59/04±2/1 سال، وزن 5
پویا و قدرت عضلات آبداکتور ران شرکت کنندگان پیش و پس از 8 هفته تمرینات منتخب، توسط آزمون های ایستادن
روی یک پا (تعادل ایستا)، زمان برخاستن و رفتن (تعادل پویا) و دستگاه دینامومتر دیجیتال (قدرت عضلات آبداکتور
ران)، اندازه گیری شد. از آمار توصیفی برای محاسبة میانگین و انحراف استاندارد اطلاعات و برای تعیین اختلاف بین
P≤ 0/ مستقل و وابسته در سطح معن اداری 05 t نمره های پیش آزمون و پس آزمون بین و درون گروهی به ترتیب از
استفاده شد. نتایج نشان داد که پس از هشت هفته تمرینات منتخب قدرت عضلات آبداکتور ران افزایش و همچنین
تعادل ایستا و پویای زنان سالمند بهبود یافت. نتایج مؤید نقش تمرینات درمانی منتخب در بهبود تعادل ایستا و پویای
افراد سالمند و همچنین وجود رابطه بین قدرت عضلات آبداکتور ران و تعادل ایستا و پویای زنان سالمند سالم است.

کلیدواژه ها

تعادل ایستا؛ تعادل پویا؛ عضلات آبداکتور ران؛ قدرت

 

 

مقایسۀ زمان‌بندی عضلات مرکزی بدن در ورزشکاران با سابقۀ جراحی بازسازی رباط صلیبی قدامی با ورزشکاران سالم حین فرود آمدن

مقاله 3، دوره 8، شماره 1، بهار و تابستان 1395، صفحه 35-51  

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

کمال رضایی1 ؛ وحید مظلوم  2 ؛ عقیل ممشلی3

1کارشناس‌ارشد، گروه فیزیوتراپی، دانشکدۀ توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

2دانشجوی دکتری تخصصی آسیب‌شناسی ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.

3کارشناس‌ارشد، گروه فیزیوتراپی، دانشکدۀ توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.

چکیده

اختلال در مکانیسم پیش‌خوراند سیستم کنترل حرکتی یکی از دلایل اصلی ایجادکنندۀ آسیب رباط صلیبی قدامی است. بررسی الگوی فعالیت عضلات ناحیۀ مرکزی در بیماران با جراحی لیگامنت صلیبی قدامی و افراد سالم حین فرود آمدن موضوع این تحقیق است. 
شرکت‌کنندگان در این مطالعۀ غیرتجربی که به‌صورت مورد شاهدی صورت گرفت، 15 فرد سالم به‌عنوان گروه کنترل و 15 نفر با جراحی لیگامنت صلیبی قدامی بودند. الکترومیوگرافی از عضلات ارکتور اسپاین، مایل داخلی، و گلوتئوس مدیوس گرفته شده تا شاخص‌های زمان تأخیر شروع فعالیت عضلانی و زمان رسیدن به حداکثر فعالیت عضلانی در حین فرود آمدن بررسی شود. لحظۀ برخورد پا به زمین با استفاده از صفحۀ حساس به لمس تعیین شد. 
زمان تأخیر شروع فعالیت در حین فرود از ارتفاع در گروه سالم به‌طور معنا‌داری کمتر از گروه بیمار بود (05/0P<)، به‌طوری‌که این عضلات در گروه بیماران با جراحی لیگامنت صلیبی قدامی با تأخیر وارد عمل شدند. زمان رسیدن به حداکثر فعالیت عضلانی در گروه سالم به‌طور معناداری کمتر از گروه بیماران بود (05/0P<). 
 زمان تأخیر شروع فعالیت و زمان رسیدن به حداکثر فعالیت عضلات مرکزی در افرادی که جراحی لیگامنت صلیبی قدامی انجام دادند، نسبت به افراد سالم تغییر یافت.

کلیدواژه ها

الکترومیوگرافی؛ رباط صلیبی قدامی؛ زمان‌بندی؛ عضلات مرکزی؛ ورزشکاران

 

 

تأثیر هشت هفته برنامة تمرینی ثبات ‌مرکزی بر عملکرد مجموعۀ کمری لگنی کودکان طیف اوتیسم

مقاله 4، دوره 8، شماره 1، بهار و تابستان 1395، صفحه 53-67  

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

سروین سالار  1 ؛ حسن دانشمندی2

1کارشناس‌ارشد حرکات اصلاحی و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2دانشیار گروه حرکات اصلاحی و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه گیلان، رشت، ایران

چکیده

کنترل عصبی- عضلانی مطلوب مجموعۀ کمری ­لگنی هنگام حرکت انسان نقشی حیاتی در حفظ پاسچر تنه و افزایش کارایی حرکت دارد. اختلال طیف اوتیسم از جمله معلولیت­های رشدی-عصبی است. این کودکان به‌دلیل نقص رشدی در سیستم عصبی و نیز کم‌تحرکی، دچار ضعف تعادل، ثبات و کنترل تنه هستند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر 8 هفته تمرین ثبات مرکزی بر عملکرد مجموعۀ کمری ­لگنی کودکان اوتیسم است. نمونۀ آماری شامل 32 پسر دارای اختلال طیف اوتیسم با دامنۀ سنی10-6 سال بود که بر حسب شاخص تشخیصی گیلیام گارز همگن شده و به­طور تصادفی در دو گروه 16 نفرۀ کنترل و آزمایشی تقسیم شدند. تمرینات ثبات ­مرکزی براساس پروتکل جفری به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته به‌صورت انفرادی در گروه تجربی اجرا شد. عملکرد مجموعۀ کمری لگنی از طریق آزمون استپ داون سنجیده شد. پس از بررسی نرمال بودن داده­ها با آزمون کولموگروف اسمیرنوف، از آزمون تی وابسته و مستقل استفاده شد. یافته‌ها نشان داد تمرینات ثبات ­مرکزی در بهبود عملکرد کمری لگنی سمت برتر و غیربرتر کودکان اوتیسم در گروه تجربی مؤثر بوده است (05/0(P≤  درصورتی‌که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. ازاین‌رو می­توان این تمرینات را به­عنوان برنامه‌ای مؤثر در کارایی عملکردی تنه و ثبات ناحیۀ مرکزی بدن در برنامه­های توانبخشی کودکان اوتیسم توصیه کرد.

کلیدواژه ها

استپ داون؛ ثبات مرکزی؛ طیف اوتیسم؛ عملکرد کمری لگنی؛ کودکان

 

 

تأثیر تمرینات تعادلی بر تعادل ایستا و پویای دانش‌آموزان دختر کم‌توان ذهنی

مقاله 5، دوره 8، شماره 1، بهار و تابستان 1395، صفحه 69-84  

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

سعیده زارع رشکوئیه  1 ؛ نادر رهنما2 ؛ احمدرضا موحدی3

1کارشناسی‌ارشد، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

2دانشیار، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

3استادیار، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

چکیده

کودکان عقب‌ماندۀ ذهنی در مقایسه با کودکان عادی همسن خود از نظر آمادگی جسمانی از امتیاز کمتری برخوردارند. از آنجا که تمرینات تعادلی می‌تواند راهکاری برای حل این مشکل باشد، هدف از این مطالعه بررسی تأثیر تمرینات تعادلی بر تعادل ایستا و پویای دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی بود. 
در این پژوهش نیمه‌تجربی 32 دانش‌آموز دختر کم‌توان ذهنی شهر یزد در دو گروه 16 نفره تجربی و کنترل قرار گرفتند. برای اندازه‌گیری تعادل از تست ستاره، لک‌لک و شارپند رومبرگ استفاده شد. پیش و پس از 8 هفته اجرای تمرینات تعادلی روی گروه تجربی از آزمودنی‌های هر دو گروه آزمون تعادل گرفته شد. داده‌ها با استفاده از آزمون T مستقل تجزیه‌وتحلیل شد. 
 یافته‌ها نشان داد که پس از اجرای تمرینات تعادلی، تعادل پویا و ایستا روی یک پا در گروه تجربی در پس‌آزمون نسبت به پیش‌آزمون در مقایسه با گروه کنترل بهبود معنا‌داری (05/0P≤) داشت. اما در تعادل ایستا روی هر دو پا در هیچ‌کدام از گروه‌ها بهبود معنا‌داری مشاهده نشد (05/0P≥). از یافته‌های این تحقیق می‌توان نتیجه گرفت که 8 هفته تمرینات تعادلی در بهبود تعادل ایستا و پویای دانش آموزان کم‌توان ذهنی مؤثر بوده است. بنابراین انجام چنین تمریناتی به‌عنوان بخشی از برنامۀ تربیت بدنی افراد کم‌توان ذهنی توصیه می‌شود.

کلیدواژه ها

تست‌های تعادلی؛ تعادل ایستا و پویا؛ تمرینات تعادلی؛ عقب‌ماندگی ذهنی

 

 

مقایسۀ فعالیت عضلات منتخب کمربند شانه در ورزشکاران بوکس هنگام اجرای ضربۀ مشت مستقیم با سه روش مختلف

مقاله 6، دوره 8، شماره 1، بهار و تابستان 1395، صفحه 85-99  

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

مرتضی مددی شاد1 ؛ نادر فرهپور  2

1کارشناسی‌ارشد، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

2استاد، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

چکیده

هدف از این تحقیق، اندازه­گیری شدت فعالیت عضلات کمربند شانه­ای هنگام ضربۀ مشت مستقیم در سه روش سایه زدن، ضربه به کیسه بوکس و ضربه به گارد حریف واقعی بود. آزمودنی­ها  10 بوکسور نخبه (سن 3±24 سال، جرم 24±78 کیلوگرم و قد 5±177 سانتی­متر) و همچنین 10 بوکسور آماتور (سن 4±20 سال، جرم 13±81 کیلوگرم و قد 8±173 سانتی­متر) بودند. میزان فعالیت عضلات ذوزنقۀ میانی، دلتوئید قدامی، دلتوئید میانی، دلتوئید خلفی، سینه­ای بزرگ، دوسر بازویی و سه­سر بازویی هنگام ضربۀ مشت مستقیم در سه روش مختلف به‌وسیلۀ دستگاه الکترومایوگرافی سطحی در دست ضربه‌زننده اندازه­گیری شد. برای ارزیابی آماری تأثیر سه روش مختلف ضربۀ مشت مستقیم از تحلیل واریانس طرح اندازه­گیری مکرر و برای ارزیابی تأثیر سطح مهارتی متفاوت از تحلیل واریانس طرح چندمتغیره استفاده شد (05/0P≤). نتایج نشان داد که عضلۀ دلتوئید قدامی بیشترین و عضلۀ سینه­ای بزرگ کمترین شدت فعالیت را هنگام ضربۀ مشت مستقیم داشتند. اثر عامل سه تکنیک مشت زدن بدون در نظر گرفتن سایر عوامل معنادار است (000/0=P). عضلات ناحیۀ کمربند شانه­ای هنگام ضربۀ مشت به کیسه بوکس و سایه زدن به‌ترتیب بیشترین و کمترین میزان فعالیت را از خود نشان دادند. اثر عامل سطح مهارت اختلاف معناداری را در میزان فعالیت الکترومایوگرافی عضلات نشان نداد (22/1=P). نتایج این پژوهش حاکی از وجود یک راهبرد فعالیت عضلانی، وابسته بر نوع هدف هنگام اجرای ضربۀ مشت مستقیم است.

کلیدواژه ها

حریف واقعی؛ سایه زدن؛ ضربۀ مشت؛ فعالیت الکترومایوگرافی؛ کیسه بوکس

 

 

مقایسۀ حس وضعیت مفصل مچ پا در دانشجویان دختر با و بدون پرونیشن و سوپینیشن افزایش یافتۀ پا

مقاله 7، دوره 8، شماره 1، بهار و تابستان 1395، صفحه 101-115  

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

سعیده نوبخت  1 ؛ فؤاد صیدی2 ؛ رضا رجبی3

1کارشناس‌ارشد آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2استادیار، گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3استاد، گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

چکیده

با توجه به اینکه ناهنجاری­های اسکلتی- عضلانی ممکن است عملکرد حس عمقی را دچار اختلال کنند، هدف تحقیق حاضر، مقایسۀ حس وضعیت مفصل مچ پا در دانشجویان دختر با و بدون پرونیشن و سوپینیشن افزایش یافته بود. بدین منظور 87 آزمودنی در قالب سه گروه 29 نفری شامل گروه­های پرونیشن افزایش­یافته، سوپینیشن افزایش­یافته و گروه پای طبیعی قرار گرفتند. دقت حس وضعیت مفصل مچ پا از طریق اندازه­گیری خطای مطلق بازسازی زوایای 10 درجه دورسی فلکشن و 20 درجه پلانتار فلکشن با استفاده از الکتروگونیامتر ارزیابی شد. نتایج آزمون کروسکال والیس نشان داد که از نظر آماری تفاوت معناداری در میانگین خطای مطلق بازسازی زوایای 10 درجه دورسی فلکشن و 20 درجه پلانتار فلکشن مچ پا بین سه گروه تحقیق وجود نداشت (58/0P=، 38/0P=). براساس نتایج تحقیق، از یک طرف، به‌نظر می رسد ناهنجاری­های پرونیشن و سوپینیشن افزایش­یافته نقش تعیین‌کننده ای در دقت عملکرد حس عمقی مفصل مچ پا نداشته باشند و تغییرات حاصله تنها از لحاظ ساختاری و بیومکانیکی باشد. از طرف دیگر، ممکن است درصورتی‌که تحقیق حاضر در افرادی با شدت بیشتر ناهنجاری صورت گیرد و برای بازسازی زاویه ای مفصل مچ پا از روشی در زنجیرۀ حرکتی بسته (اما بدون درگیر شدن مفاصل مجاور) استفاده شود، نتایج متفاوتی حاصل شود.

کلیدواژه ها

پرونیشن؛ حس وضعیت؛ سوپینیشن؛ مچ پا

 

مقالات مرتبط

تبلیغات

  • میدان انقلاب تهران
    تعداد بازدید : 4468
  • موسسه انتشارات صانعی
    تعداد بازدید : 3768
  • کتابخانه تخصصی زبان انگلیسی
    تعداد بازدید : 4020
  • گروه تجارت الکترونیک پارسا
    تعداد بازدید : 2276

تبلیغات کاربران

اعطای نمایندگی تعداد بازدید : 3129
تلگرام تعداد بازدید : 645
معرفی رشته فوق تخصصی درد تعداد بازدید : 594