ایران ترجمه - اطلاعاتی در خصوص فعاليت فيزيكي و خطر بروز سكته
به سایت ایران ترجمه خوش آمدید . Welcome To Irantarjome    پنجشنبه 27 مهر 1396

منوی کاربری

:نام کاربری
:کلمه عبور


عضویت

گروه مقالات

بازکردن | بستن

کاربران آنلاین

کاربران مهمان : 131
کاربر تعداد بازدید

آمار سایت

جزئیات مقاله

تعداد بازدید این مقاله : 201


تاریخ انتشار مقاله : 1394 - 07 - 06

مدیر گروه / مترجم : گروه تحقیق و پژوهش
کدترجمه: KNO-1-15   رایگان
گروه: تحقیقات علمی->علوم پزشکی
نام فارسی: اطلاعاتی در خصوص فعاليت فيزيكي و خطر بروز سكته
نام انگلیسی: Information on physical activity and the risk of stroke
تعداد صفحات فارسی: تعداد صفحات انگلیسی:
قیمت: ريال سال: انتشارات:
مرجع فارسی:
مرجع انگلیسی:
دسته بندی: مقاله كامل توضیحات:
وب سایت: کشور:
کلمات کلیدی: اطلاعاتی در خصوص فعاليت فيزيكي و خطر بروز سكته:

شرح مقاله:

 

اطلاعاتی در خصوص فعاليت  فيزيكي و خطر بروز سكته

 

 سكته يكي از دلايل اصلي مرگ و مير و از كار افتادگيهاي طويل المدت در ايالات متحده مي‌باشد. تقريبا بطور ساليانه در حدود نيم ميليون نفر از افراد بالغ در آمريكا از سكته (اولين حمله) رنج مي‌برند و ميزان بازگشت اين ضايعه نيز 100000 نفر مي‌باشد. در اين بين 160000 مورد مرگ آور مي‌باشند. از آنجائيكه فرآيندهاي موثر درماني براي اين افراد محدود مي‌باشد و بسياري از بازماندگان نيازمند اعمال رويه‌هاي توانبخشي طولاني مدت و مراقبتهاي مزمن مي‌باشند، لازم است تا اقداماتي اعمال شود تا از بروز اوليه اين ضايعه جلوگيري بعمل آيد.

فشار خون و بيماري قلبي بعنوان فاكتورهاي خطرناك اوليه سكته مد نظر مي‌باشند. فعاليت فيزيكي ممكن است قابليت تغيير اين فاكتورهاي خطر ساز را داشته باشد و مي‌تواند تاثيرات مستقيمي را در زمينه كم نمودن اين خطرات بر جاي گذارد. بررسيهاي سيستماتيك در اين زمينه معرف آن هستند كه فعاليت فيزيكي بطور معكوس در ارتباط با  چون فشار خون و بيماريهاي قلبي – وريدي مي‌باشد. با اين حال، اين مسئله كه آيا فعاليت فيزيكي مي‌تواند خطر سكته را از بين ببرد از آشكاري بالايي برخوردار نيست كه البته دليل آن كمبود مطالعات در اين زمينه مي‌باشد. برخي از مطالعات انجام شده ارتباط معكوسي را بين فعاليت فيزيكي و خطر سكته گزارش داده‌اند. مطالعات ديگر ارتباط U شكل، عدم ارتباط و يا ارتباط مثبت بين فعاليت فيزيكي و رخداد سكته يا مرگ و مير  را نشان دادند. جهت بحث در خصوص استراتژيهاي ممانعت از سكته، تحقيق در خصوص اين مطلب مهم خواهد بود كه آيا فعاليت فيزيكي مي‌تواند باعث كاهش سكته يا مرگ و مير ناشي از آن شود يا خير؟ بر اين مبنا، ما نسبت به انجام تحقيقات در زمينه ارتباط كلي بين فعاليت فيزيكي و سكته يا مرگ و مير ناشي از آن از طريق بررسي مضامين انتشار يافته بين سالهاي 1966 الي 2002 اقدام نموديم.

 

 ما نسبت به بررسي مقاله‌هاي MEDICINE از ژانويه 1966 الي 2002 با استفاده از رئوس موضوعات پزشكي، موارد مرتبط، فعاليتهاي مربوط به وقت فراغت و تفريح، حملات قلبي و بيماريهاي قلبي عروقي اقدام نموديم. علاوه بر اين، داده‌ها و گزارشهاي Surgeon General در زمينه فعاليتهاي فيزيكي و سلامت را نيز مرور نموديم.

 

تمامي آمارها و داده‌ها مستقلا توسط يك مامور تحقيق تلخيص گرديدند. ميزان ارتباطي كه بطور جداگانه و در طي يك مطالعه انفرادي براي گروههاي مختلف قومي، جنسيتها، گروههاي سني و يا در زمينه سنجش‌هاي پيامد و نتايج گزارش شد، به عنوان واحدهاي مستقلي مورد تحليل قرار گرفت. بعنوان مثال در طي مطالعه تكميلي اپيدميكي كه در مركز «ارزيابي تغذيه و سلامت بين‌المللي» انجام گرفت، 5 واحد آماري مختلف گنجانده شد. زنان سفيد پوست 64-45 ساله، زنان سفيد پوست 74-65 ساله، مردان سفيد پوست 74-45 ساله، مردان سفيد پوست 74-65 ساله و سياه پوستاني كه 74-45 سال سن داشتند.

 

RR يا ضريب احتمال، جهت تخمين ضريب خطر سكته، در افرادي كه تحرك بالا و يا متعادلي دارند، در برابر افراد كم تحرك، مورد استفاده قرار گرفت. به جهت تحليل مطالعات گروه آماري و مورد ـ شاهدي، از روش ثابت واريانس عمومي استفاده كرده و سپس هر دو نوع تحقيق را با يكديگر تركيب كرديم. براي تثبيت واريانس، ضريب احتمالي هر يك از اين مطالعات را به لگاريتم‌هاي معمول تبديل كرديم. واريانس RR (ضريب احتمال) از CIتخمين زده شد. ضريب احتمال كلي بصورت زير برآورد شد:

 

11 مورد از 18 مورد مطالعات گروه آماري (جدول 1) متعلق به ايالت متحده آمريكا و 7 مورد از كشورهاي ديگري مانند انگلستان، نروژ، ژاپن، ايتاليا و هلند بودند. يكي از 5 مورد مطالعات مورد ـ شاهدي (جدول 2) از ايالت متحده (نيويورك) و 4 مورد ديگر از انگلستان، استراليا و هلند بودند. نمودار فونل و ضريب همبستگي   «كندال» دلالت بر اين دارد كه هيچ تورش انتشاري در نمونه گزارشات وجود ندارد (30%= P). ارتباطات ميان مطالعات گروه آماري (80% = P)، مورد ـ شاهدي (96% = P) و همه مطالعات (81% = P) يكسان بودند.

 

با فرا تحليلي كه از مطالعات اپيدميكي موجود به عمل آمد، ارتباط ميان فعاليت فيزيكي و خطر سكته  مورد بررسي قرار گرفت. ارزش اين فرا تحليل زماني درك مي‌شود كه بدانيم هر يك از اين مطالعات هنگامي دقيقند كه بطور گروهي عمل كنند نه به شكل جداگانه و انفرادي. نتيجه اصلي كه به آن پي‌برديم اين بود كه افرادي كه داراي تحرك بالا يا متعادلي بودند كمتر از افرادي كه تحرك كمتري داشتند در معرض خطر سكته  قرار مي‌گيرند. بطور كلي افرادي كه فعاليت متعادلي داشتند 20% و افراد پر تحرك 27% كمتر از افراد كم تحرك در معرض خطر سكته  قرار داشتند.

در نتيجه، اين فرا تحليل ثابت كرد كه افراد پر تحرك يا داراي فعاليت متعادل، كمتر در معرض خطر سكته  قرار دارند. كاهش سكته  دليل ديگري بر نقش موثر فعاليت فيزيكي بالا يا متعادل و منظم مي‌باشد.


مقالات مرتبط

تبلیغات

  • میدان انقلاب تهران
    تعداد بازدید : 4764
  • موسسه انتشارات صانعی
    تعداد بازدید : 4058
  • کتابخانه تخصصی زبان انگلیسی
    تعداد بازدید : 4325
  • گروه تجارت الکترونیک پارسا
    تعداد بازدید : 2620

تبلیغات کاربران